De drie meest in het oog springende hierbij nogmaals op een rij; het SER-deskundigenrapport, het bezuinigingsrapport van de Werkgroep Wonen en het rapport van het CPB. Zoals een lid van de Raad opmerkte: “ er wordt nu zoveel over veranderingen op de woningmarkt en de mogelijke effecten op de corporaties geschreven, dat het alleen al goed is dat met elkaar te delen. En de rapporten in de context te plaatsen om in te schatten wat de gevolgen kunnen zijn van deze rapporten op elkaar en op de volkshuisvestingswereld waarin wij ons bewegen.”
Wie bepaalt behoefte?
Het was erg verhelderend om al deze informatie met elkaar te delen en te profiteren van elkaars deskundigheid op de verschillende vlakken. Maar ook te bemerken dat je zelf soms erg sterk redeneert vanuit de eigen branche. Een voorbeeld: als meer ruimte ontstaat in het huurbeleid en daarmee extra inkomsten worden gegenereerd, moet dat geld wel worden gelabeld als volkshuisvestingsgeld. Want het is, in mijn optiek, publiek geld bedoeld voor de volkshuisvesting. De kanttekening van een lid van de Raad van Commissarissen was echter de volgende: “aan wie is het om te bepalen waar in Nederland het meeste behoefte aan is? Als met of ondanks de bezuinigingsmaatregelen op het gebied van wonen in Nederland, de huisvesting op voldoende niveau kan worden geregeld, maar er juist middelen nodig zijn om de gezondheidszorg of onderwijs op voldoende kwalitatief niveau te houden, wat is daar dan mis mee? Daar is elke inwoner van Nederland toch net zo goed bij gebaat?”
Een ander onderwerp wat ook in een eerdere log aan de orde is gekomen, is de verdeling van de lasten van de bezuinigingen over huurders en kopers. Sec kijkend naar koopkracht zijn de effecten voor de huurders groter. Daarbij merkte één van de commissarissen op: “voor de kopers staat er echter ook een forse waardedaling van hun bezit in de scenario’s.” Het is goed om deze objectieve kanttekening mee te krijgen.
Praktisch resultaat
Het blijft natuurlijk van belang om vanuit de papieren rekenexercities vooral de vertaling te maken naar de praktijk. Zijn al deze plannen zo haalbaar en betaalbaar als ze in theorie lijken te zijn? Wat betekenen de diverse scenario’s voor de betaalbaarheid van het wonen en komen bepaalde inkomensgroepen niet in de knel? Pas daarnaast ook op voor de segregatie van wijken.
Inzet corporaties voor doelgroepen
De keuze is aan het nieuw te vormen kabinet, waarbij de contouren in de diverse verkiezingsprogramma’s te vinden zijn. De corporaties hebben hun meerwaarde bewezen in de wijkaanpak en hun inzet voor de lagere inkomens en bijzondere doelgroepen. Bij diverse andere meer commerciële partijen zie je op deze gebieden een terugtrekkende beweging, voor zover er al een bijdrage was. Mevrouw mr. drs. Bertram, voormalig Directeur Generaal Wonen van het ministerie van VROM en momenteel gemeentesecretaris in Den Haag, onderstreepte deze week op een congres nog nadrukkelijk het belang hiervan. Daarom schrik ik soms, als een partij kiest voor een volledige vrije markt op gebied van wonen. Hervormingen en bezuinigingen zijn soms noodzakelijk, maar verlies de belangrijke meerwaardes van ons Nederlandse volkshuisvestingsbestel niet uit het oog.